درد مفصل ساکروایلیاک

بارداری، که با ترشح هورمون رلاکسین، شل شدن رباط‌های لگن و تغییرات مکانیکی، فشار بر مفصل ساکروایلیاک را افزایش می‌دهد.

تروما یا آسیب حاد ناشی از افتادن روی باسن، تصادف، یا ضربه مستقیم به لگن.

عدم تقارن لگن (Leg Length Discrepancy) که بار مکانیکی را به‌صورت نامتقارن بر مفصل توزیع می‌کند.

فرسودگی تدریجی مفصل ساکروایلیاک به دلیل افزایش سن، با کاهش تحرک مفصل و التهاب.

ضعف عضلات گلوتئال و عضلات عمقی لگن که پایداری مفصل را تأمین می‌کنند.

آرتروز مفصل ساکروایلیاک (Sacroiliitis) که می‌تواند ناشی از آرتریت روماتوئید، اسپوندیلیت آنکیلوزان یا پسوریاتیک آرتریت باشد.

الگوی راه‌رفتن نامناسب یا کفش نامناسب (مثلاً پاشنه بلند) که فشار را بر مفصل افزایش می‌دهد.

جراحی لگن یا کمر اخیر که بیومکانیک لگن را تغییر داده است.

نشستن طولانی‌مدت، به‌ویژه در حالت نامناسب یا روی سطح سخت.