در محیط کار مدرن، درد مزمن عضلانی-اسکلتی و مشکلات سلامت روان دو روی یک سکه‌اند. بیش از ۵۰ درصد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن، اضطراب یا افسردگی همراه دارند و برعکس. در کلینیک فیزیوتراپی هویزه، رویکردی یکپارچه به سلامت جسم و روان در محیط کار ارائه می‌شود.
چرا درد و روان جدا نیستند؟
سیستم عصبی، درد و احساسات را در مناطق مشابهی پردازش می‌کند. استرس مزمن، حساسیت سیستم عصبی مرکزی به درد را افزایش می‌دهد (Sensitization) و درد مزمن نیز بر خلق اثر منفی می‌گذارد. این چرخه معیوب، در محیط کار پر استرس تشدید می‌شود.
علل شایع استرس شغلی
حجم کار زیاد، کنترل کم بر نحوه انجام کار، عدم حمایت مدیر، رابطه ضعیف با همکاران، ابهام در نقش، تعارض کار و خانواده، ناامنی شغلی و فقر ارگونومی، از علل اصلی هستند. استرس مزمن، عضلات را در حالت انقباض می‌خواباند و درد عضلانی را تشدید می‌کند.
اثر استرس بر بدن
استرس مزمن، ترشح کورتیزول را افزایش می‌دهد که باعث تحلیل عضلانی، تجمع چربی شکمی، اختلال خواب و ضعف سیستم ایمنی می‌شود. عضلات تراپزیوس و گردن به‌طور غیرارادی منقبض می‌شوند، فرم بدن بدتر می‌شود، تنفس سطحی می‌شود و خستگی مزمن ایجاد می‌گردد.
نقش فیزیوتراپی در سلامت روان
فیزیوتراپی در سه سطح به سلامت روان کمک می‌کند: ۱