آرتروسکوپی شانه یک جراحی کمتهاجمی است که برای درمان پارگی رتاتور کاف، آسیب لابرال، ایمپینجمنت و بیثباتی شانه استفاده میشود. هرچند جراحی کمتهاجمی است، اما روند توانبخشی آن میتواند ۴ تا ۶ ماه طول بکشد و نیازمند برنامهی دقیق فیزیوتراپی است. در کلینیک فیزیوتراپی هویزه، برنامهی تخصصی توانبخشی پس از آرتروسکوپی شانه ارائه میشود.
چرا توانبخشی مهم است؟
جراحی تنها اولین گام درمان است. اگر شانه پس از جراحی بهدرستی توانبخشی نشود، ممکن است دچار خشکی، ضعف عضلانی، ناپایداری مجدد یا حتی شکست درمان شویم. تحقیقات نشان میدهد که بیمارانی که برنامهی فیزیوتراپی منظم انجام میدهند، تا ۳۰ درصد نتایج بهتری نسبت به بیمارانی دارند که این کار را انجام نمیدهند. در کلینیک هویزه، توانبخشی از روز اول پس از ترخیص آغاز میشود.
فاز ۱: محافظت (هفته ۰ تا ۴)
در این مرحله، شانه با بریس یا آویز نگهداری میشود تا بافت ترمیم یابد. هدف اصلی، کنترل درد و تورم، جلوگیری از خشکی مفصل و حفظ توان عضلانی است. تمرینات مجاز شامل: آونگ شانه (Pendulum) ۳ بار در روز، حرکات فعال مچ و آرنج، انقباض ایزومتریک عضلات دلتوئید و رتاتور کاف بدون حرکت مفصل، تمرینات تنفسی دیافراگمی و پیادهروی سبک. پرهیز از حرکات فعال شانه، چرخش خارجی بیش از ۳۰ درجه و بلند کردن دست بالاتر از شانه ضروری است.
فاز ۲: تحرک تدریجی (هفته ۴ تا ۸)
با تأیید جراح، بریس برداشته میشود و تمرینات تحرکی شروع میشوند. هدف، بازیابی دامنه حرکتی کامل است. تمرینات شامل: کشش ملایم کپسول خلفی شانه، تمرینات حرکتی فعال-کمکی (Cane Exercises) برای خم و چرخش شانه، تمرینات روی دیوار (Wall Walk) برای بالا بردن تدریجی دست، تمرینات چرخش خارجی با کش سبک، و تمرینات اسکاپولار (شانه به عقب، چرخش پایین کتف). در کلینیک هویزه، در این مرحله تمرینات با فیزیوتراپیست ۲ تا ۳ بار در هفته انجام میشود.
فاز ۳: تقویت (هفته ۸ تا ۱۲)
وقتی دامنه حرکتی کامل شد، تمرینات تقویتی پیشرفته آغاز میشوند. هدف، بازیابی قدرت عضلانی است. تمرینات شامل: تمرینات ایزومتریک پیشرونده با وزنههای سبک (۱ تا ۲ کیلو)، تمرینات با کش مقاومتی (چرخش داخلی و خارجی، آباکشن، فلکشن)، تقویت عضلات اسکاپولار (روئینگ، فشار دیواری، Y-T-W)، تمرینات proprioception (تعادل روی توپ، چرخش با چشم بسته)، و تمرینات عملکردی سبک. در کلینیک هویزه، قدرت عضلانی با تستهای ایزوکینتیک اندازهگیری میشود.
فاز ۴: عملکردی (هفته ۱۲ تا ۱۶)
در این مرحله، تمرینات به فعالیتهای روزمره و ورزشی اختصاصی نزدیک میشوند. تمرینات شامل: پرتاب توپ سبک (پلایومتریک)، تمرینات تعادلی پیشرفته، تمرینات کششی پویا، تمرینات ورزشی اختصاصی (شنا، تنیس، بسکتبال)، تمرینات تقویتی پیشرفته با وزنههای سنگینتر، و تمرینات بازگشت به ورزش. هدف، بازیابی ۹۰ درصد قدرت عضلانی سمت سالم است. در کلینیک هویزه، تستهای عملکردی (Upper Quarter Y-Balance Test، تست پرتاب) انجام میشود.
فاز ۵: بازگشت به ورزش (هفته ۱۶ به بعد)
بازگشت به ورزش رقابتی تنها زمانی مجاز است که معیارهای زیر برآورده شود: دامنه حرکتی کامل و بدون درد، قدرت عضلانی حداقل ۹۰ درصد سمت سالم، انجام بدون درد فعالیتهای ورزشی اختصاصی، پاسخ موفقیتآمیز تستهای عملکردی، و عدم وجود درد در روز بعد از تمرین. در کلینیک هویزه، این ارزیابیها توسط فیزیوتراپیست ارتوپدی انجام میشود.
نشانههای هشدار
در طول توانبخشی، اگر با علائم زیر مواجه شدید، فوراً با جراح یا فیزیوتراپیست هویزه تماس بگیرید: درد شدید ناگهانی در شانه، صدای تق همراه با درد، احساس ناپایداری یا دررفتگی، کاهش ناگهانی دامنه حرکتی، تورم و قرمزی موضعی، تب بالا، خروج ترشح از زخم جراحی، و بیحسی یا گزگز در دست.
عوامل مؤثر بر روند بهبودی
سرعت بهبودی به عوامل متعددی بستگی دارد: نوع و شدت آسیب (پارگی کامل رتاتور کاف طولانیتر از پارگی جزئی)، سن بیمار، وضعیت عضلانی پیش از جراحی، پایبندی به تمرینات خانگی، کنترل درد و تورم، تغذیه، خواب، و عدم سیگار. در کلینیک هویزه، این عوامل در ارزیابی اولیه بررسی میشوند و برنامه شخصیسازی میشود.
نقش فیزیوتراپیست هویزه
فیزیوتراپیست هویزه در طول ۱۲ تا ۲۰ جلسه، بیمار را همراهی میکند. در هر جلسه، پیشرفت ثبت میشود، برنامه بهروز میشود و تمرینات جدید آموزش داده میشود. در صورت نیاز، درمانهای فیزیکی (TENS، اولتراسوند، لیزر) برای کنترل درد و تورم استفاده میشود. هدف نهایی، بازگشت بیمار به فعالیتهای روزمره و ورزشی بدون درد و ناپایداری است.
توجه: این برنامه یک راهنمای عمومی است و ممکن است برای هر بیمار متفاوت باشد. در کلینیک فیزیوتراپی هویزه، برنامهی شخصی شما بر اساس نوع جراحی و وضعیت شما طراحی میشود. برای مشاوره با ۰۹۱۲۳۲۱۳۰۸۶ تماس بگیرید.