بافت اسکار (Scar Tissue) نتیجه طبیعی ترمیم بافت پس از جراحی، آسیب یا التهاب است. اگرچه اسکار برای ترمیم لازم است، اما اگر به‌طور طبیعی بازسازی نشود، می‌تواند باعث چسبندگی (Adhesion)، محدودیت دامنه حرکتی، درد و کاهش عملکرد شود. موبیلیزاسیون بافت اسکار (Scar Tissue Mobilization) تکنیکی تخصصی در فیزیوتراپی است که با استفاده از فشار، کشش و حرکات خاص، این بافت را بازسازی و اسکار را نرم‌تر و انعطاف‌پذیرتر می‌کند.
در کلینیک فیزیوتراپی هویزه، تکنیک‌های موبیلیزاسیون اسکار به‌ویژه پس از جراحی‌های ارتوپدی (مانند تعویض مفصل زانو، جراحی شانه، ACL)، جراحی‌های زنان (مانند سزارین)، و جراحی‌های عمومی (مانند-appendectomy) کاربرد دارد.
مراحل تشکیل بافت اسکار
ترمیم بافت در سه مرحله انجام می‌شود: مرحله التهاب (۱ تا ۷ روز اول)، مرحله تکثیر (۳ تا ۲۱ روز)، و مرحله بازسازی (از روز ۲۱ تا ۲ سال). در مرحله بازسازی، کلاژن نوع III که در ابتدا تشکیل شده، به‌تدریج با کلاژن نوع I جایگزین می‌شود. اگر این بازسازی به‌درستی انجام نشود (به‌دلیل بی‌تحرکی، عفونت یا حرکت نادرست)، اسکار ضخیم، سفت و چسبنده می‌شود.
علائم اسکار مشکل‌ساز
۱