ورزش برای سلامتی بدن بی‌نظیر است، اما بدون رعایت اصول علمی، احتمال آسیب افزایش می‌یابد. شناخت نشانه‌های اولیه آسیب‌های ورزشی و اقدام به‌موقع می‌تواند از تبدیل یک آسیب ساده به یک مشکل مزمن جلوگیری کند. در کلینیک فیزیوتراپی هویزه، بخش تخصصی فیزیوتراپی ورزشی به ورزشکاران حرفه‌ای و آماتور خدمات ارائه می‌دهد.
در این مقاله، شایع‌ترین آسیب‌های ورزشی و رویکرد درمانی فیزیوتراپی را برای هر یک مرور می‌کنیم.
۱. کشیدگی عضلانی
کشیدگی عضلات همسترینگ، ساق پا و ران از شایع‌ترین آسیب‌ها هستند. علائم شامل درد ناگهانی، حساسیت به لمس و محدودیت حرکتی است. درمان اولیه شامل استراحت، یخ و بالا نگه‌داشتن عضو است. سپس فیزیوتراپی با تمرینات کششی، تقویتی و بازگشت تدریجی به فعالیت انجام می‌شود.
۲. پیچ‌خوردگی مچ پا و زانو
پیچ‌خوردگی مچ پا و رباط‌های زانو (به‌ویژه ACL و MCL) در ورزش‌های برخوردی و پرشی شایع است. در پیچ‌خوردگی‌های درجه ۱ و ۲، فیزیوتراپی محافظه‌کارانه معمولاً موثر است؛ اما در پارگی کامل رباط صلیبی، جراحی و سپس توانبخشی طولانی‌مدت لازم است.
۳. التهاب تاندون آشیل
این آسیب در دوندگان و ورزشکاران پرشی دیده می‌شود. درد پشت پاشنه، حساسیت و سفتی صبحگاهی از علائم اصلی است. درمان شامل اصلاح برنامه تمرینی، تمرینات اکسنتریک عضله ساق پا، موج‌درمانی و در موارد مقاوم، لیزر درمانی است.
۴. آسیب شانه (کفه گرداننده)
در ورزش‌های بالای سر مانند والیبال، تنیس و شنا، التهاب تاندون‌های کفه گرداننده شانه شایع است. درمان فیزیوتراپی شامل تقویت عضلات روتاتور کاف، اصلاح حرکت و تمرینات اسکاپولا است.
پیشگیری همیشه بهتر از درمان است: گرم کردن کافی، استفاده از تجهیزات مناسب، افزایش تدریجی شدت تمرین و رعایت استراحت کافی، کلید کاهش آسیب‌های ورزشی هستند. در صورت بروز آسیب، هرچه زودتر به فیزیوتراپیست مراجعه کنید تا روند درمان سریع‌تر و کامل‌تر طی شود.